Gebed om innerlijke rust

Ik ben er net een week tussenuit geweest. Dan merk ik pas hoeveel afstand ik heb genomen van het gezin, en hoe we weer bij elkaar komen. Schrijven om de zwevende gedachten een plaats te geven.
Roddelen en nadenken over anderen, dat is een valkuil. Ik wil me bewust zijn van wat ik vertel en vanuit wat. Let op contacten. laat je er niet uitlokken. blijf op het tussenniveau, denk niet dat het om jou draait. Sommige mensen krijgen dit voor elkaar. Er is een angst dat ik van alles misloop. Weinig behoefte aan contact. Of het moet makkelijk zijn. Ben ik oppervlakkig. Ik denk het wel. Ik schiet voorbij aan angst, of blijf om de hete ketel van angst heen draaien. Blijf bij je eigen ding. Geniet, neem je ontspanning, maar doe ook je plichten.
Hausse moment. Vol goede energie. Wel van genieten, maar ook weer niet aan gaan hechten.
Als ik het laat maak, loopt het spaak. Dat kan ik mij niet permitteren. Dan word ik laks en doe lelijk naar de kinderen. Dan voel ik onvrede van binnen. En ga ik minderwaardig denken. Passief gemaakt door het geweld van buitenaf. Competitie, afgunst, en andere lelijkheden. Terug naar binnen. Nagaan. Vrijgeven. Nu dit.

Alles begint weer.
Drukke dagen met weinig bezinning.
Eigen spoor volgen. Geen haast voelen. Een ding tegelijk.

Een ingedeukt en platgeslagen ego.
Niet uit het veld laten slaan door de buitenwereld.
Lezen en schrijven om tot bezinning te komen

Weten waarvoor je het doet.
Gaan voor wat zuiver voelt.
Amen.

Vindwoorden:

Nog meer over Gebed om innerlijke rust en vindwoorden

  • Scheppen of beschouwen

    Uit de nieuwe aarde van Eckhard Tolle:

    De uitgaande beweging in vorm komt niet met dezelfde intensiteit bij alle mensen tot uiting. Sommigen voelen het als een sterke drang om te bouwen, scheppen, betrokken te raken, iets te presteren een stempel op de wereld te drukken. Als ze onbewust zijn, neemt het ego het natuurlijk over en dat gebruikt dan de energie van de uitgaande cyclus voor zijn eigen doeleinden. Dat betekent echter ook een forse aderlating voor de creatieve energie die voor hen beschikbaar is, en steeds meer moeten ze bouwen op inspanning om te krijgen wat ze willen. Als ze bewust zijn, zijn de mensen waarin de uitgaande beweging zeer sterk is bijzonder creatief.

    Contemplatief
    Andere mensen leiden, als de natuurlijke expansie die gepaard gaat met groei is opgehouden, een uiterlijk onopvallend, schijnbaar passiever en relatief saai bestaan. Ze kijken van nature meer naar binnen en voor hen is de uitgaande beweging in vorm minimaal. Ze gaan liever naar huis dan uit. Ze hebben geen sterk verlangen om betrokken te raken bij de wereld of deze te veranderen. Al ze al ambities hebben, gaan die meestal niet verder dan iets te doen vinden waardoor ze een zekere onafhankelijkheid kunnen verwerven. Sommigen van die mensen vinden het moeilijk een plek in deze wereld te vinden waar ze passen.Sommigen hebben het geluk een beschermende niche te vinden waar ze een betrekkelijk beschut leven kunnen leiden met werk waardoor ze een vast inkomen hebben of met een eigen zaak. Sommigen voelen zich aangetrokken tot het leven in een spirituele gemeenschap of in een klooster. Anderen vallen uit de boot en leven aan de zelfkant van de maatschappij waarmee ze naar hun gevoel weinig gemeen hebben. Sommigen nemen hun toevlucht tot drugs omdat ze het leven in deze wereld te pijnlijk vinden. Weer anderen worden uiteindelijke spirituele genezers of leraren, dat wil zeggen leraren van zijn.
    In vorige eeuwen waren ze waarschijnlijk contemplatief genoemd. Het lijkt erop dat er in onze beschaving geen plaats is. Maar op de opkomende nieuwe aarde is hun rol net zo belangrijk als die van de scheppers, de doeners en de hervormers.

  • Angst is je tegenstander

    Ik ben met een stuk bezig. Ik hou heel veel van dat stuk, ben er trots op en sta er volledig achter. Toch kruipt nu, heel langzaam, de afkeer er weer in. Dat het niks is en niks kan worden. Ik verkoop mijzelf niet. Nooit. Dat mis ik. Dan geloof ik er niet meer in. Ik nodig niemand uit om te komen kijken, laat het maar verslonzen. Ik kies niet. Ik ga er niet voor, dan kan het niet tegenvallen ook. Dit is pure angst. Geen volle honderd procent geven, dan heb je altijd een excuus als het wordt afgekraakt, iets niet haalt, als iets niet door gaat. Wat gebeurt er met je als je verliest? Als je wordt afgewezen? Wat gebeurt er dan? Dat weet ik niet, het gebeurt niet zo vaak, ik ben er bang voor. En blijf in die angst zitten. Of eigenlijk meer negatieve overtuiging. Het wordt niks. Ze vinden me niks. Terwijl ik iets moois maak, ik geef mij om iets moois te doen. Als anderen dit niet vinden, daar gaat het niet om. Bij mij wel. Anderen bepalen mijn leven. Ik doe iets voor anderen. Waarom is die mening van anderen zo heilig?

  • Discipline en de glijdende schaal

    Ik heb ontdekt dat ik niet iemand ben van sociale trouw. Loyaliteit met vrienden. Heb ik weinig. Ik ben er weinig mee bezig op dit moment. Ik zou meer moeten genieten van alles dat op mij af komt, en wat leuk is. Dat ga ik deze week oefenen.
    Vandaag een paar goede momenten gehad van een stapje terug doen, en laten komen en kijk en voel wat voor een cadeautjes er op mij af komen. Goede feedback gekregen gisterenavond: als ik zelf geen actie onderneem, beslissingen neem, dan zorgt de omgeving wel dat die actie genomen wordt. Je krijgt het leven, hoe dan ook.
    Het belangrijkste van deze dagen is het gevoel niet te duwen maar de energie te laten komen. Dus niet steeds meer willen, maar kijken naar wat er al is. Niet verdiepen in zaken die ik niet hoef te weten. Niet alles willen begrijpen. Hoeft niet. Blijf bij jezelf. spreek jezelf niet alleen van buiten toe, wacht, adem en voel wat er al is. Het leven is bijzonder. Dat iets uit je komt en zelf gaat leven. Op een dag zo weg wandelt. En dat er emoties zijn tussen wat bij elkaar hoort.(familie) Bewijsdrang, meningen, maar ook liefdesstromen.
    Dankbaar dat ik hier weer mag zitten om mezelf te herpakken. Dat het moment van rust er is. Mijn leven is te vol en te druk. Gisteren is het niet meer gelukt. Ik sta met een been op de glijdende schaal. Breng de discipline terug.

  • Dat wat ik voel, mag er niet zijn. Ik moet zijn zoals de anderen.

    week 39
    Kaarsje aan, het is donker, laat de herfst maar komen. De hectische uren zijn achter de rug. De avond kan beginnen. Laat alles van je afglijden. Een energie moment.
    Geen slachtoffer rol oppakken, niet in vervelende gevoelens blijven hangen. Doorgaan, altijd doorgaan en blijven vechten voor wat je wil. Er zijn altijd gedachtes, over mensen en dingen, nieuwe huizen, nieuwe auto's, vervelende mensen, leuke mensen. Daaronder zit zachtheid, daarachter zitten de dromen. En het stabielere zelf. Steeds weer laat ik mij onderuit halen. Door een mailtje, ene telefoontje, een waarneming, iets met de kinderen. Zorgen, maken mij zenuwachtig. Vandaag tot kotsens toe. Dat is dus het moment geweest waarop het virus mijn lichaam is binnengedrongen en ik verkouden ben geworden. Dat moment van zwakke energie en lage weerstand.
    Haal een keertje extra adem, geniet, je hebt ruimte nodig. Doe even dingetjes waar jij bij ontspant. Lees een krantje of een blaadje, zit en staar, korte pauzes doen wonderen. Doorbreek het moeten moeten moeten.
    Mijn geest zit vol ideeen, mijn lichaam wil alleen maar liggen. Schiet niet in het fuik van alles is fout. Alsjeblieft, bid en mediteer.
    Keihard, telkens weer, probeer ik iets te bewijzen. Wat wil ik dan bewijzen en voor wie? Ik hoef helemaal niets. Maar laat mij leven door prikkels van buiten. Opnieuw steekt het thema de kop op. Luister ik niet naar mijn lichaam en mijn eigen binnenwereld. Mijn drijfveer voelen en volgen. Soms is die sterk en overduidelijk, dan weer zwakjes, toe zoek  hem steeds weer op, laat die leidend zijn.
    Van de rel zijn,  nare afgunst,  woede, het gevoel er niet bij te horen, buitengesloten. Niet oke. Niet goed genoeg. De hele negatieve roetsjbaan.
    Zijn dit puur gekwetstheden van een egocentrische ijdeltuit? kleine gevoelentjes, nietszeggend..
    Boosheid is opgekropte spanning. In boosheid zit energie.Boosheid is naar buiten gerichte energie, richt zich op een doel of een hindernis. Verdriet is naar binnengerichte energie. Woede is een natuurlijke menselijke emotie. woede helpt ons te veranderen, in beweging te komen, te veranderen.
     

  • Handelen of niet handelen, dat is de kwestie

    Iemand die weinig toch niets onderneemt, in ieder geval vanaf de buitenkant gezien zeer passief over komt. Het leven een beetje laat lopen, of juist laat komen. Toch krijgt dit figuur alles van de wereld gedaan. Een vrijstaand huis, een mooie auto, een man, een minnaar, een leuke job, interessante vrienden en een stel leuke kinderen. Zitten daar verborgen handelingen achter, motieven die wij niet te zien krijgen? Of komt het juist door het niet handelen, niet regelen, willen regisseren van het leven? Dus gaat het om juist niets willen, en alleen van binnenuit leven?

Interessante info gebaseerd op Gebed om innerlijke rust en vindwoorden